26.01.2019 Kallidromiou 94 Basement (Coming home)

Σάββατο 26.01.2019. Στη φυσική μας έδρα, στο υπόγειο της Καλλιδρομίου. Cold I (παρουσίαση δίσκου), Αρχή του Τέλους, Kolida Babo. Ξεκινάμε νωρίς - τελειώνει νωρίς. D.I.T./D.I.Y.

Chaos Control Festival #1 Athens Law School

Thank you George (once again)

23.11.2018 Athens Law University

23.11.2018 Athens Law University

Horror Vacui (Italy)

Chain Cult
Αρχή του Τέλους
Cold I

27.10 Xanthi

27.10 In Xanthi we open for the legendary Omega Tribe (Anarchopunk, UK) along with beloved friends.

DIY Conspiracy Zine Report (A list of local sad heroes)

A short list of what one has to hear from today's domestic scene. With great honor, we participate in it. Thank you Dino
There’s a big paradox in Greece: weather here is sunny and warm as hell but people of the underground music scene seem to dig a lot the dark-wave, synth, post-punk & dark punk sounds. There are tons of bars, venues, parties and collectives dedicated to this scene and it’s now really common to hang out and shake your body under the sign of darkness on a random Saturday night.
This summer, I even had the chance to dance in a dark-wave discotheque found at the isolated Cycladic landscape of Anafi island, just in the middle of the Aegean sea. Crazy! And the history of this music itself is also very interesting. There used to be an amazing Greek post-punk / darkwave scene back in the 80’s accompanying the local punk explosion of the same era, with many great bands included such as Χωρίς Περιδέραιο, Metro Decay, Villa 21, Clown, Alive She Died etc. (Find them on YouTube!)
However, it soon got forgotten during the ’90s under the reign of the legendary Greek DIY hardcore / crust of that period and of course Greek rock, both mainstream and underground, with a comeback to follow later during the ’00s, but in a way too-goth-for-my-taste style and maybe too commercial, without an attitude able to inspire.
We’re now at the end of the decade reaching out 2020 and Greek post-punk more than ever seems it has returned back home, to sweaty basements, occupied places, squats, the DIY scene and the local anarchist & counter-culture movement. I’m really happy to be involved in this scene and even happier to share some good local bands with a collaborative zine, sharing the same ethics with this network, as DIY Conspiracy is!
So, here’s my list of essential Greek post-punk bands in 2018!

Αρχή Του Τέλους has been active since the early 00’s but in my opinion the best moments of their discography can be traced after 2010. “Πτώση” LP is a nightmare of urban dystopia I really cannot stop listening to, with guitars building a very uncomfortable feeling and vocals borrowing elements of Greek ’90s rock with a glimpse of hip hopfirst time I say this!, as they just sound as reciting the lyrics, in a very distinct and interesting way. “Κάθαρση” is a bit more smooth and rockish than “Πτώση” but still with amazing songwritting and top-notch tunes.

Era Of Fear was the first band to introduce again, in a large scale, dark / post-punk within the Greek DIY punk scene. Hailing from a very north area of Greece, these punks quickly managed to connect the name of their small city Xanthi with the local post-punk revival, booking similar bands from abroad and of course doing the Macabre Dance Night, an annual celebration fest of DIY dark music. The key element of their music is definitely the use of keyboards, establishing their debut 7” “Μιζέρια / Πίσω Απ’ Τους Τοίχους” as a now classic record of the scene. There’s also a split LP with Πανδημία from Athens, and several split cassettes mainly including already released tracks.

It’s nice because every band of this article plays similar music but in its own unique way. Cold I’s tempo is a bit lower, with riffs focusing on building a bigger story in each song. The main structure is repetitive and the band chooses to unleash its big moments in the choruses, a thing that makes everyone dance at their gigs. Add the excellent bass playing and the poetic lyrics to the whole and you end up with a result worth to pay attention. They already have a full-length called “Κακός Άνεμος” and they’re about to co-release a new mini LP at our local Scarecrow Records.

Πανδημία is not around anymore but it has been one of the most important Greek bands of this decade. They’re not exactly post-punks, they actually played anarcho-punk but they’d been always hand in hand with post-punk groups. Their debut LP “Μοντέρνα Πανούκλα” is a milestone of the 3rd golden era of Greek punkas I’m used to call itand a must-listen for every person digging early 80’s UK anarcho-punk.

Skotodini’s hometown is a beautiful but very isolated city of the Greek west, called Ioannina. This place has never been really the home of Greek punk but these young anarcho-punks have managed to bring this area on surface, with various projects they’ve been involved in, and make it a must-stop for touring bands visiting Greece. As Ivan Shentov already mentioned, they self-record, self-produce and self-release all their music and I really admire this passion which definitely is radiated in their unique dark punk and female-fronted sound, including constant guitar shredding and super catchy parts. They have two full-lengths with melodies you should really be aware of!

Chain Cult has been around for just a year or so but quickly managed to establish its name within the new blood of the international DIY punk scene. It consists of three individuals who, after years of involvement in the local scene: booking of both Greek and foreign acts, embroilment in squats / collectives & DIY spaces, and experience in several hardcore / crust bands, decided they just needed to play post-punk, but this in a more punkish and radio-(un)friendly way. It’s dark energetic music about dystopic themes, personal dead ends & political concerns, with dance melodies and sing-along refrains. They have two releases out by UK’s finest La Vida Es Un Mus.

This band is an essential one for those who dig underground electronic music dressed in synth punk. Actually, as what I’ve many times stated, what I really like about the records of this group is that they’re completely punk even if there’s a total lack of common rock instruments use, you know drums, guitars etc. There’s just synths, effects, drum machine and desperate cries creating an ultra haunting atmosphere. Οδός 55 along with Regressverbot—check ’em too—are both responsible for a couple of truly emblematic anthems of the current international dark-wave dance scene.

Long time no talk

Silent Era (USA)
I Want the Moon
Αρχή του Τέλους
Ιδρυμα 2.14

Porn for weird people

Ξεκινήσαμε, με τρόπο μάλλον ανορθόδοξο, να δουλεύουμε το τέταρτο μας άλμπουμ.
"Η Φθίνουσα Σκιά της Θλίψης"

We began, in a rather unorthodox way, to work on our fourth album. "The Descending Shadow of Grief"

Eleytheriakos' Interview

Μία πρόσφατη συνέντευξη που δώσαμε στον Ελευθεριακό. Σελίδα που ασχολείται με την αθέατη πλευρά της υπόγειας κουλτούρας. Πολιτικά και μη. Ευχαριστούμε το φίλο Ηλία για την ευκαιρία που μας έδωσε να εκφράσουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας.


A recent interview we gave to Eleftheriakos . Page you deal with the unseen side of the underground culture. Politically and not. Thank you friend Elias for the opportunity to express our feelings/thoughts.

Unreleased demo material from the past

As the years go by, it's normal enough for the material we've released to have lost a lot. Recently our first cassette fell into our hands. The material was written and released in 2001 in a limited number of copies. This is a sample from our first period. The composition of the band was then Yannis S. (Voice), Costas T. (Guitar) and George S. (Drums/Keyboards)
It is a photo - a return to the years of scissors, paper and glue.

6th Against the Silence Compilation

It is with great joy that we participate in the sixth collection of the wonderful "Against the Silence" Blog . In detail the group text:

Like every year of this era, we release a free download collection that contains tracks from bands and musicians we've been on the ats lately. A big thank you goes to the names that surround this collection, as well as to the independent label that helped us to communicate. We also thank Alexia Lougiaki who designed the artwork. Good Hearing!
01 Oiseawx Tempete - Electric Resistance
02 The Sweet Release Of Death – Does A Bear Shit In The Woods
03 Rank/Xerox – Zero Hour
04 The Lumes – Satan
05 Rope Sect – Tarantist
06 Αρχή του Τέλους – Ο Χρόνος
07 Cold i – Ποτέ (Never)
08 Cynical Ants – Normaliser
09 Caudal – Threever (Live in Berlin 28.3.15/previously unreleased)
10 Inwolves – Fukuwa (non-album track)


Katharsis' Presentation - RecordBase (Japan)

"Οι Αρχή του τέλους ξεκίνησαν στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας σαν μία πολιτική post punk/hardcore μπάντα με έδρα της την Αθήνα (Ελλάδα). Η μπάντα είναι ενεργή όλα αυτά τα χρόνια με την “Κάθαρση”  να είναι το τρίτο της άλμπουμ. Οι αναφορές στους Estranged είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς χωρίς να σημαίνει ότι δεν έχουν τη δική τους ταυτότητα. Το άλμπουμ είναι ένα παθιασμένο post punk δημιούργημα με τα χαρακτηριστικά φωνητικά τους να σου αφήνουν μία ιδιαίτερα πικρή γεύση που συναντάμε σε αντίστοιχες post punk μπάντες της Νοτίου Αμερικής όπως οι CADAVER EM TRANSE. Είναι άραγε η Ελληνική έκδοση των Estranged; Το σίγουρο είναι ότι θα ενθουσιάσει όσους αρέσκονται σε αυτόν τον ήχο."


2000年結成、ギリシャ・アテネのポストパンク/ポリティカル・ハードコアバンド!! '16年作のアルバムがSCARECROWよりリリース!! 活動も15年を超え、アルバムもこれが3枚目となる模様!! ESTRANGED辺りが引き合いに出されていたりしましたが、冷たくもパッション溢れるポストパンクサウンド!! 哀愁を帯びながらギリシャ語の語感と骨っぽいボーカルがなかなか独特の味わい!! 熱っぽさは南米っぽくも感じたり? ギリシャ版ESTRANGED? CADAVER EM TRANSE辺りが好きな人にもいけるんじゃないかと思います!! 全8曲収録!! ギリシャ・ポストパンク!!

Politics/Music e-radio interview Monday 29.05.2017

Την Δευτέρα 29.05.2017 θα παραχωρήσουμε συνέντευξη στον Music Society Web Radion και στον αγαπημένο μας φίλο Νίκο Πελεκούδα στην εκπομπή Metal Beyond.  Θα μιλήσουμε για τη μουσική με γαρνίρισμα την πολιτική και το αντίστροφο. Στο τελευταίο κομμάτι της εκπομπής, θα επιλέξουμε κομμάτια από τις κατα καιρούς επιρροές μας.


Link: https://www.mixcloud.com/metalbeyond/metal-beyond-2/


On Monday 29.05.2017 we'll give an interview to the Music Society Web Radion and our beloved friend Nick Pelekoudas on the Metal Beyond Show. We will talk about music by garnishing politics and vice versa. In the last part of the show, we will pick pieces of our influences from time to time.

Link: https://www.mixcloud.com/metalbeyond/metal-beyond-2/

Monuments/Documents Pt.2 (20.05.2017 Athens)

Some really nice shots from our friend George. They look better than we play..

Returned from Patras.

Thanks to the amazing Prokat35 crew and the rest of the bands we share the stage for this magical night. See you soon (again)

"Behold the ancient sky, clouds are black
Souls can't sleep, or nor can i..."


Thank you Sakis..

13.05.2017 Athens

Συναυλία οικονομικής ενίσχυσης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών με τους:

Guts Pie Earshott
Johnny Carbonaras
Αρχή του τέλους
The unsound mind

Για την οικονομική ενίσχυση του ταμείου αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών.

Mπαζαρ βιβλιου απο τις 5:00

Έναρξη live 20:00

Στηρίζουμε τους φυλακισμένους αγωνιστές ΥΛΙΚΑ ΗΘΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ

Tattoo Circus 20.05.2017 (Athens)

Athens Tattoo Circus #2

Για την ενίσχυση Φυλακισμένων Αγωνιστών

19/20/21 May 2017

Tattoo- Piercing -Καφενείο/ Bar - Έκθεση- Live- Κινηματικές Εκδοσεις
Στην Κατάληψη Βανκούβερ Απάρτμαν
Παρασκευή 19/5 Tattoo - Piercing 11.00 και μετά
Cocktail Bar 21.00

Σάββατο 20/5 Tattoo - Piercing 11.00 και μετά 

Live στην ΑΣΟΕΕ 21.00 
Conspiracy of denial
Αρχή του τέλους
Δίχως πνοή

Κυριακή 21/5 Tattoo - Piercing 11.00 και μετά 
Πολιτική Εκδήλωση 19.00 Τηλεφωνική επικοινωνία με φυλακισμένους συντρόφους. 
Θεματική: Το ζήτημα των αδειών των πολιτικών κρατουμένων
*Όλες τις μέρες Tattoo - Piercing από τις 11.00 και μετά
**Και τις 3 ημέρες Έκθεση/ Καφενείο- Bar/ Πάγκοι με κινηματικές Εκδόσεις (από το μεσημέρι)/ Distro στον χώρο της Κατάληψης

Working on new material - We'll never die

We'are walking our 17th year since our first rehearse. Recently some serious  gloomy and dark melodies came out from the closet. Let's go for the forth..

"The decreasing shade of grief"

13.05.2017 opening Guts Pie Earshot (Athens)

Guts Pie Earshot (DE), Johnny Carbonaras, Aρχή του Τέλους live το Σάββατο 13.05.2017 αφίσα και μέρος και ώρα τις επόμενες ώρες/μερες. (Ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκώμενων αγωνιστών)

19.05.2017 Prokat 35 (Patra)

13 και 19 Μαιου συναυλια στην Πατρα ,για τα γενεθλια 
της καταλήψης  Προκατ 35 που κληνει 10 χρονια.

13-5: Discordance ,Ανατέλλων Τρόμος ,Dead Elephant,
 Reminded (ukr) ,Bluesbreaker(ukr)

19-5: Αρχή του Τέλους , Καταχνια, Timetrap, Kafka, Paranoid fly

Back from Salonica

Ευχαριστούμε (για όλα), την ομάδα του Βιολογικού, τους Βleib Modern, όσους στήριξαν με την παρουσία τους και όλους τους φίλους από το Βορρά (παλιούς και νέους!). Εις το Επανιδείν!
Αρχή Του Τέλους. Απρίλης 2017.

07.04.2017 Biologica (Salonica)

Με μεγάλη μας χαρά και δύο χρόνια αργότερα επιστρέφουμε την Παρασκευή 07.04.2017 σε έναν από τους αγαπημένους μας χώρους που δεν είναι άλλος από την Κατάληψη του Βιολογικού στην Θεσσαλονίκη. Ανοίγουμε για τους εξαιρετικούς pospunkers/dark wavers BLEIB MODERN (DE).

Bleib Modern (Post punk/ Cold Wave)
Αρχή του τέλους (Post punk/New Wave)

Exhaling Scream e-zine Interview

Your name, as you say, symbolizes the natural cycle of life and the succession of things. How do you consider the historic (?) human habit of thinking “circularly”? That opinion that life makes circles, history repeats itself? The repeatability is something that condemns things, or allows them to continue? Circle or an endless straight road with branches?

The cycle, for us, symbolizes the succession of conditions. From our birth, to the pain and the joys of life and from there to the unknown. A story that is repeated and will be repeated for ever from human to human. There is magic and joy in this journey and equally there is unhappiness. There is the birth of a child and there is also the experience of a cancer. We are not fatalists so as for us there is not even at least the interpretation of destiny, however allegorical our name [“Αρχή του Τέλους” – sounds: Archi tou Telous – meaning: End’s Beginning] sounds. From the depth of human history there are examples that are repeated during the course, with rules that unfortunately continue to have effect, such as the exploitation of the small by the large one. It is in our hands to change it. After all, humanity has written only fifteen seconds in the 24-hour clock of the earth, future will show.

In an earlier review (somewhere in 2013) referring to you, I saw among other things saying: “First of all we are dealing with 13 historic complete years in the space of the independent greek scene, countless live concerts in self-organised spaces, eight releases with six demos and two full lengths and the tide of things going on.” Do you use to look back with nostalgia to what you have done so far? Or you go ahead, but having your experiences turned on in your memory? How do you function in this matter?
No nostalgia and no “yokarinism” [yiannis yokarinis: a nice and hairy oldie (1970’s) rocker guy that as time went by, he is still repeating himself (in music terms), without anything new to say]. Every era has its heroes. By the time we will feel pressured by time, or repeat ourselves musically or lyrically, we will stop playing. Now we complete 17 years from our first rehearsal. Then, we were a group of (try-to)thinking adolescents, now we are a company of 30ers – 35ers buried/drowned into bills and anxiety. Currently we continue this way, we continue exploring our own selves.
Can 2-3-4-5 people set up a band exploring from scratch strings, sticks, keyboards, etc? Or is it a necessary prerequisite to know in advance music.

Of course they can, it is called punk and it started in the mid 70’s. Appetite for work, study and many sound hearings. All other things follow with patience and persistence.

Is there anything that is lost nowadays from the “shine” of 2000 in the self-organised music scene?
We do not believe that there was any kind of “shine” in 2000’s scene. In contrast from the late 2000’s until today, we see bands working hard, emphasizing into the sound. Since then we have seen several releases standing with more than dignity to the abroad standards. More bands going abroad, productions standing their ground in front of large professional studios. The current decade, the scene meets the biggest boom it ever had, stopping to be the “native poor relative”.
Why posters, since there is fb? Why live concerts, since there are studio sessions?
The direct is always better. Think of the difference that a release has in its natural format (visual, audio) from the soul-less and non-material mp3 one that we many times listen to. A concert often represents very closely the atmosphere that a band wants to create with a release. Let’s not sell out everything on the altar of fb. There are musical movements we loved because of their “resistance” character. Let’s keep them as they are and let’s develop them if we can.
Pink floyd, Rage against the machine etc. Bands with huge impact that occasionally opened to the public wide audience a number of political issues, by a clearly competitive perspective to the existing system. What is your opinion about this kind of action?

Certainly significant bands the ones you mention, some of them, a few decades ago did the blood in our veins flowing radically. They awakened, if you want, the energy of youth as the hardcore bands of the 80’s used to say. I am not sure, however, that is by a clearly competitive perspective to the system, since some of their albums are among the most commercial of all time. However the issue of “the purpose that hallowes the means”, deserves a more extensive discussion.
What is the responsibility of the self-organised music scene against the suffocation of the times we live in?

Our responsibility is to counter-propose real, logical and functional models through assemblies, with divided roles and responsibilities. No one is useless and everyone can offer their own way.
“DIY and bullshit! But in DIY live concerts, we drink Amstel and other brands of capitalist giants.” How do you comment this opinion?

Each space through assemblies has decided how to function and subsist. Both functioning ways of these places are respectable. The one with the free contribution in the (entrance) economic reinforcement’s box and at the same time bar for costs cover, but also the proposed entrance and no bar or minimum contribution at the bar. As for the capitalist giants you mention, I should add Adidas shoes, Lonsdale clothing etc etc.. Everything starts from our daily choices. Let’s leave a little more money into the box and let’s drink orange juice squeezed from home.
How do you consider someone’s choice to make a living from music?

We agree with the painter who makes a living from his paintings, we agree with the filmmaker who makes a living from his films, we agree with the photographer who makes a living from his photos.
Power and a good continuity to you. Say whatever you want for closure.

The times we live in, are difficult, we would like to wish to all of us, strength, patience and persistence.

Κυκλοφορία της 'Κάθαρσης' σε Βινύλιο!

Μόλις παραλάβαμε τα βινύλια της "Κάθαρσης". Το κόστος της κυκλοφορίας είναι 12 € και αφορά τα έξοδα των ηχογραφήσεων, τη μίξη, το mastering καθώς και του φυσικού format της κυκλοφορίας μας. Παραγγελία μπορείτε να κάνετε μέσω του mail μας arxitoyteloys@gmail.com έιτε ερχόμενοι/ες σε
επικοινωνία με το Scarecrow Label/Distro, με το οποίο συνεργαστήκαμε για να γίνει αυτή ηκυκλοφορία
Σημεία στα οποία μπορείτε να προμηθευτείτε το LP μας από το Σάββατο 25.03.2017 είναι επίσης:

-Yπόγα Καλλιδρομίου 94, Εξάρχεια

 -Locomotiva Cooperativa, Μπόταση 7 & Σολωμού, Εξάρχεια.
-Studio Ignite, Πελλοπονήσου 2 & Βασ. Αλεξάνδρου, Περιστέρι.
-Eat Metal Records, Σπυρίδωνος Τρικούπη 45, Εξάρχεια.
-Rhythm Records, Εμ.Μπενάκη 74, Εξάρχεια.
-Le Disque Noir , Θεμιστοκλέους 29 Εξάρχεια.

Και στα Label/Distro:

-Labyrinth Of Thoughts
-Liquid Bass
-Now Or Never

Τις επόμενες μέρες/εβδομάδες θα υπάρξει διανομή και από τις υπόλοιπες Καταλήψεις και αυτοργανωμένους χώρους, καθώς και από Label και Distro από την Κρήτη μέχρι την Αλεξανδρούπολη.

Αρχή του Τέλους, Μάρτιος 2017

Ένα Μεγάλο Ευχαριστώ

Ευχαριστούμε για το αξέχαστο Σαββατόβραδο στην Υπόγα της Καλλιδρομiου 94! Την ομάδα Πείραμα, τις μπάντες Σκοτοδίνη και Head On και όλους εσάς που στηρίξατε. Για το βινύλιο της 'Κάθαρσης', θα υπάρξει σχετική ενημέρωση μέσα στις επόμενες μέρες. Μέχρι την επόμενη φορά, καλή δύναμη σε όλους!

Αρχή Του Τέλους // Μάρτιος 2017

18.3.2017 @ Kallidromiou 94 basement

Αρχή του Τέλους (Αθήνα)
Σκοτοδίνη (Ιωάννινα)
Head On (Αθήνα)

στην υπόγα της Καλλιδρομίου 94
Ομάδα Πείραμα.

To Σάββατο 18 Μαρτίου με μεγάλη μας χαρά  επιστρέφουμε στον χώρο στον οποίο - μάλλον - δημιουργηθήκαμε και γαλουχηθήκαμε αρκετά χρόνια πριν. Ο χώρος αυτός δεν είναι άλλος από το θρυλικό υπόγειο στην Καλλιδρομίου 94 σαν καλεσμένοι της ομάδας Πείραμα. Μαζί μας, δύο εξαιρετικές Post Punk μπάντες, οι Σκοτοδίνη (Ιωάννινα) και οι Head On (Αθήνα). Στο Live θα υπάρχει και η νέα μας δισκογραφική δουλειά με τίτλο "Κάθαρση" σε 12'' Lp. 


Μετά την Πτώση έρχεται η Κάθαρση.
Με τη λέξη «κάθαρση» εννοούμε την απαλλαγή από κάτι βλαβερό είτε λέγεται σύστημα είτε παρακμή είτε ο κακός μας εαυτός όπως τραγουδούσαν και τα «Αρνάκια» παλαιόθεν «σκότωσε τον μπάτσο που έχεις μέσα σου». Είναι μια σωματική, ψυχική και μουσική κάθαρση…
Πέρασαν κιόλας 3 χρόνια από την προηγούμενη κυκλοφορία (Πτώση) και το συγκρότημα κυκλοφορεί τη νέα του δουλειά με τίτλο «Κάθαρση». Όπως συνέβη και με τον προηγούμενο δίσκο επέλεξαν να κυκλοφορήσει μέσα στις γιορτές και λίγο πριν μπει ο καινούριος χρόνος. Δεν ξέρω αν αποσκοπούσαν σε κάτι αλλά εγώ το εκλαμβάνω σαν έναν δίσκο αφύπνιση στη δήθεν σκόνη φιλανθρωπίας που μας ρίχνουν στα μάτια για λίγες μέρες και μετά το χάος…
Μετρούν σχεδόν 17 χρόνια από την ίδρυσή τους και αυτό εμένα μου λέει πολλά. Φυσικά αν δεν βρίσκεσαι σε κάποια εταιρία να σε προωθήσει (κρύο αστείο όπως ο καιρός!) δεν έχεις ελπίδες  να ακουστείς ή να διαβαστείς από κάποιο μουσικό μέσο που ελληνόφωνο ροκ θεωρεί Μαραβέγια ή Μποφίλιου. Και είναι κρίμα να γνωρίζει τόσος κόσμος τους προηγούμενους καλλιτέχνες και όχι μία μπάντα με 10 ανεξάρτητες κυκλοφορίες σε όλες τις μορφές (κασέτα, βινύλιο, cd) και τόσες συμμετοχές σε συλλογές. Ίσως η φράση – λίγοι και καλοί – να έχει περισσότερη αξία.
Όλα τα μέλη εκτός από τους Αρχή Του Τέλους έχουν περάσει και από άλλα συγκροτήματα της ίδιας ιδιοσυγκρασίας. Για όσους ενδιαφέρονται για περισσότερες πληροφορίες μπορούν να ψαχτούν λίγο παραπάνω στο διαδίκτυο όπου εκεί μπορούν να βρουν ελεύθερο για ακρόαση και τον δίσκο τους! Επίσης αξιοσημείωτο είναι ότι τόσα χρόνια στηρίζουν αυτοοργανωμένα εγχειρήματα με διάφορους τρόπους.
Η μουσική τους είναι ένα κράμα σκοτεινού post punk με ωραία riffs και αργές μελωδίες που πολλές φορές γκρουβάρουν χορεύοντας στον ρυθμό του μπάσου σε συνδυασμό με την πολύ καλή παραγωγή που δεν σε αφήνει διόλου αδιάφορο. Θα μπορούσα να πω ότι η νέα δουλειά είναι συνέχεια της προηγούμενης σαφώς πιο βελτιωμένη και πιο ώριμη.
Ο στίχος δεν θα μπορούσε να πραγματεύεται τίποτα άλλο από καθημερινούς κοινωνικούς και πολιτικούς προβληματισμούς. Μην περιμένετε αγάπες και λουλούδια! Όπως έχω πει πολλές φορές ο στίχος σε τέτοιου είδους μπάντες παίζει σημαντικό ρόλο. Ένα από τα ατού λοιπόν είναι και τα καθαρά φωνητικά που αποτυπώνονται με τον καλύτερο τρόπο ώστε να μεταδώσουν αυτή τη σκοτεινή ατμόσφαιρα.
Από την άλλη πλευρά όμως τα παιδιά απευθύνονται σε μυαλά που είναι ήδη ανοιχτά χωρίς βέβαια αυτό να είναι απαραίτητα κακό. Σίγουρα προσπαθείς καθημερινά να γίνεις καλύτερος άνθρωπος αλλά θα προτιμούσα να φτάσει η μουσική τους σε περισσότερα αυτιά. Δεν ξέρω φυσικά αν τα στενά όρια (ανεξάρτητος και όρια δεν πάει!) του d.i.y. επιτρέπουν κάτι τέτοιο. Από την πλευρά μας αυτό προσπαθούμε και εμείς τόσα χρόνια… να ανοίξουμε καινούριες μουσικές πόρτες που θα σας προβληματίσουν και γιατί όχι αφυπνίσουν.
Όπως λένε και οι ίδιοι όσο υπάρχει ακόμα μίσος, ανισότητες και παρακμή θα συνεχίζουν να εκφράζονται μέσα από την μουσική τους και όχι μόνο, για να κρατηθούν ζωντανοί.

Against the Silence Review

 Όπως είπε ένας φίλος πρόσφατα «στο πανκ τα νέα μαθαίνονται στόμα με στόμα και τα καλά άλμπουμ φεύγουν χέρι με χέρι σα ζεστά ψωμάκια». Μεγάλη αλήθεια, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη του ότι ο χώρος ήταν ανέκαθεν πολιτικοποιημένος, οι μπάντες μονοπωλούν τις σκηνές στις καταλήψεις κι ο κόσμος που τις παρακολουθεί χρόνια ξέρει που να πάει και πότε ώστε να προλάβει μία από τις 300-500 κόπιες που κυκλοφορούν με αυτοεκδόσεις ή μέσω ανεξάρτητων δισκογραφικών.
 Μια μικρή βόλτα στα Εξάρχεια αρκεί να σε διαβεβαιώσει πως όσα γράφονται δεν απέχουν ιδιαίτερα από την πραγματικότητα. Οι κολώνες και οι τοίχοι είναι ντυμμένοι με αφίσες συναυλιών ονομάτων της αθηναϊκής πανκ σκηνής, γίνεται εκθετικά δυσκολότερο να τις παρακολουθήσεις.
 Κάπου εδώ ανοίγει το κενό για ένα παράδειγμα. Αρχή του Τέλους. Εξαιρετικό όνομα μπάντας; Ναι, αδιαμφισβήτητα. Καινούργιοι; Ούτε καν. Σχηματίστηκαν το 2000, πηγαίναμε ακόμα δημοτικό εμείς οι άβγαλτοι. Ε, εντάξει, underground τύποι με ένα ντέμο και με το ζόρι ένα άλμπουμ τώρα πρόσφατα να υποθέσω; Πάλι λάθος είσαι. Δοκίμασε καλύτερα 5 ντέμο και 3 άλμπουμ με τελευταίο την Κάθαρση, γι αυτή θα μιλήσουμε τώρα. Στα υπόλοιπα θα σε πείσω να ανατρέξεις. Θα βγεις χαμένος αν δεν το κάνεις.
 Η Κάθαρση κυκλοφορεί διαδικτυακά τον Νοέμβρη του μισητού 2016. Ακολουθεί τονΘόρυβο του ’09 και την Πτώση του ’13. Ακόμη κι αν ήθελα να παραβλέψω τον λειτουργικό συμβολισμό των τίτλων, δε θα μπορούσα. Η μπάντα, όπως και ο καθένας μας, διανύει μια διαδρομή και για κάθε σημαντικό σταθμό της ηχογραφεί κι από έναν δίσκο. Είστε, λοιπόν, τυχεροί αν τους συναντάτε για πρώτη φορά στην Κάθαρση και είστε ημιτελείς, αν δεν ανατρέξετε στο παρελθόν που τους οδηγεί στο τώρα.
 Ο ήχος τους δε διαφέρει εκπληκτικά από ό,τι περιμένεις από μια πανκ μπάντα και αυτό είναι θετικό. Χρειάζεσαι μια αφετηρία για να αρχίσεις να απομακρύνεσαι λίγο λίγο από αυτή (βλ. Το Χρώμα του Προσώπου του ’05 όπου αποδεικνύουν ότι μπορούν να σπάσουν το φράγμα του είδους με μεγαλύτερες σε έκταση και συναισθηματισμό συνθέσεις ). Οι στίχοι τους, όμως, είναι ένα το ένα κλικ αριστερά που κάνει τη διαφορά. Οι Αρχή του Τέλους παρατηρούν τον κόσμο να συνεχίζει την ατέρμονη λούπα του και θέλουν να κατέβουν. Όχι σα φυγάδες όμως, θα κάνουν σαματά πριν σιωπήσουν.
 Στην Κάθαρση ξεκινάμε με τον “Χρόνο”, που δε τελειώνει ποτέ και μες τη δίνη του είναι «τροφή για τα θηρία η κάθε ψυχή». Η παντοδυναμία του πάνω μας γεννά τον “Φόβο”, αλλά εμείς ξεγελιόμαστε με την χορευτική εισαγωγή και ούτε που καταλαβαίνουμε ότι φτάνουμε «σιγά σιγά στην άρνηση του ίδιου του εαυτού μας». Η “Γρίπη” έρχεται να ρίξει αφοριστικά τους τόνους της έξαψής μας («είσαι σκλάβος, για πάντα σκλάβος»), αλλά θα πάρουμε τα τσακισμένα μας όνειρα και θα τα κάνουμε παραλήρημα στο στόμα μας μες τα δυόμιση λεπτά του “Θα της πει”. Εξάλλου, “Έξω από τη Βαγδάτη” στοιχειώνεται το κάθε μας λεπτό. Στο “Όσο ανασαίνω” ξέρουμε -κι εγώ κι εσείς- πως είμαστε αδύναμοι να αντέξουμε τη σιωπή και στα αυτιά μας ηχεί το καλωσόρισμα στην αρχή και στα ρουθούνια μας μυρίζει θάνατο. “Καλωσήρθες στη Λύπη”, εδώ διανυκτερεύει, μες το απέραντο λευκό, η “Κάθαρση”. Κι αυτό το μακρινό ταξίδι έφτασε στο τέλος…